Category Archives: Competitie

Schaakhuis wint thriller van Novelty Destroyers

Na de eclatante zege op Promotie heeft Schaakhuis 1 een tweede overwinning in de Hoofdklasse geboekt. De Novelty Destroyers kwamen op volle oorlogssterkte en namen een 0,5-3,5 voorsprong, maar na een waanzinnige ontknoping wonnen wij met het kleinst mogelijke verschil! Dat was een geweldige teamprestatie, want van het basisteam ontbraken ditmaal maar liefst Mike, Raymond, Hans en Harold. Dankzij de supersubs Bilal, Rijnko, David en matchwinnaar Maurice voelden we niettemin als een echte eenheid!

De laatste keer dat ik een heel seizoen draaide was in het kampioensjaar 2014-2015. Toen lag de basis voor de dubbel wat mij betreft bij het teamleiderschap van Norbert. Er is weinig prettiger dan voorafgaand aan een thuiswedstrijd samen eten op de 23e etage, een comfortabele afstand boven het woeden der gehele wereld. Na een wandeling op ons dooie akkertje naar onze heilige grond (wat gaat hier syntactisch mis?) begonnen we bijna compleet, want wedstrijdleider Han was stipt begonnen en Paul was daardoor maar vijf minuten te laat.

De partijen kregen al vroeg een gezicht; het eerste rondje van de teamleider leerde het volgende. Paul (wit op 8) pakt een mooi plusje in een geweigerd Morra. Rijnko (zwart op 7) zet het solide op in een Caro-Kann-zijlijntje. Norbert (wit op 6) krijgt een stenen muur tegen zich. Aangezien onze Mandarijn daarvoor geen vergunning had verleend, werd hier snel de sloophamer g2-g4 ingezet. Bilal (zwart op 5) heeft een aantrekkelijk ogende Sveshnikov met mooi ontwikkelde stukken. David (wit op 4) zit in zijn Spaanse repertoire en oogt comfortabel. Marco (zwart op 3) heeft ook Sveshnikov en daarop zal samen met de trainer vast gestudeerd zijn. Maurice (wit op 2) probeerde Staunton, maar kreeg de pion snel terug ten koste van het loperpaar; een lange manoeuvreerpartij lag in het verschiet. Zelf ging ik mij na vijftien jaar te buiten aan een Siciliaanse affaire, ongehinderd door kennis. Zoals altijd sta ik prut na de opening: ik kies een Scheveningen tegen vroeg g3 maar geef wit een clamp met a4-a5 cadeau, en bovendien controle over d5. Blijven zitten dus, opletten om het niet verder te laten ontsporen!

Zodoende miste ik een aantal plotselinge resultaten. Bilal kreeg een koningsaanval tegen, sloeg een Trojaans paard en ging teleurstellend snel mat. Rijnko had wat gaten in zijn stelling en zette daarom een grootscheepse afwikkeling in, die een remise dame-eindspel opleverde. Hij vroeg nog heel netjes (waarvoor dank!) of hij remise mocht maken; er zat echt niet meer in. Paul gruwelijk de mist in gegaan – Quo vadis? – en stond een loper achter; het lijden duurde niet lang. Marco reageerde verkeerd op een kritieke zet van zijn tegenstander, waardoor er een ‘knife’ op f5 kwam, terwijl hijzelf met een slechte loper overbleef. Zulke strategisch eenzijdige stellingen zijn amper te keepen. Zodoende stonden wij (te) snel met 0,5-3,5 achter.

De eerste die wat terugdeed was Norbert. Zijn tegenstander had een pion en later een stuk geïnvesteerd in een aanval – het zag er ook best gevaarlijk uit – maar Nop was ervan overtuigd dat hij meer verdedigers had dan oppo aanvallers; daarin kreeg hij gelijk. Vervolgens pakte David tegen een sterke tegenstander opvallend soepel een punt. Zwart wist nooit echt spel te maken, gaf een pion weg, en begon toen te schwindelen. David bleef koel, pakte een kwal en schoof het uit. Eerlijk gezegd was het me ontgaan dat David zo overtuigend won, want ik had steeds anderhalf oog op mijn eigen bord en een halfje op dat van Maurice.

Mijn vriendelijke tegenstander is vroeger een sterke speler geweest van 2250+; dit was ook te merken aan zijn doelgerichte spel, waardoor ik op een koord moest balanceren. Met veel moeite wist ik mijn slechte loper te ruilen, maar wit bleef een gevaarlijke meerderheid op de damevleugel houden. Precies op tijd wist ik tegenspel op de koningsvleugel te maken, en in de tijdnoodfase betaalde dit zich uit. Wit ging voor een gevaarlijk pionoffer, maar zette één keer niet energiek voort, waardoor ik de aanval kon overnemen. Fijn gevoel, zo terugkomen uit een moeilijke stelling!

En toen stond de match in de laatste twee minuten opeens gelijk, met Maurice als laatste bezig in een eindspel met pluspion maar ongelijke lopers (en ieder nog een paard). Hij kreeg een remiseaanbod met nog tien seconden op de klok. Ik: ‘je mag het aannemen, dan hebben we 4-4.’ Maurice: wacht zeven seconden, speelt door. Vechtjas! Hij had gelijk, want hij kon niet verliezen. Net als tegen Promotie bleef hij bijzonder koel tijdens het spelen op zijn increment: niet voor niets heeft hij ooit in een talentenclubje in het hoge Noorden gezeten. Dus na wat seconden sparen bouwde hij een verleiding in, en Derk viel ervoor, waarna Maurice’ vrijpion niet meer te stoppen was. Comeback compleet, 4,5-3,5!!! Heren en heilige Nicolaas, het was me een genoegen.

DD 2 – Schaakhuis 1 3-5

Schaakhuis 1 wint de derby bij DD 2 met 3-5.

Norbert komt na de opening remise overeen tegen Koelmans (1895) in een gelijke stelling [0.5-0.5]. Vervolgens maakt Melchior remise tegen Kuiper (2007) [1-1]. Bilal verliest tegen Hariz (1928) doordat een vrijpion niet meer is te stoppen [2-1]. Hans maakt vrij eenvoudig de gelijkmaker tegen van Orsouw (1777) [2-2]. Marco scoort een remise tegen Happel (1939) in een dameeindspel met een paar pionnen minder[2.5-2.5]. Derk maakt er een lang gevecht van. Na stukwinst geeft Derk het stuk terug voor een eindspel van paard tegen loper en pluspion voor Derk. Arends (1849) weet dit niet droog te houden nadat hij zijn paard laat afruilen [2.5-3.5]. Mike heeft op bord 1 een lange manouvreerpartij tegen Bueno (2015). Die blundert in het eindspel met dames en torens een pion weg, waarna Mike een pion naar de overkant loopt [2.5-4.5]. Daarmee is de overwinning binnen. Gerard is als laatste bezig. In een complexe partij weet hij een beter pionneneindspel te bereiken, maar de Waard (1933) ontsnapt met remise [3-5].

De stand na ronde 2 in KNSB 3E

De overwinning is gevierd met een diner bij ons favoriete Chinese restaurant, waar zonder reservering toch nog plaats wordt gemaakt voor de jarige Chinese teamleider.

De avond werd besloten met een leerzame analysesessie onder onze trainer IM Jop Delemarre. Ook Ornett Stork sloot aan als toeschouwer. De feedback op de partijen is wederom erg praktisch. Jop, bedankt! Derk wordt voor zijn gevecht op het bord beloond met een mooi boek als prijs.

Schaakhuis-H1 start met ruime overwinning op Promotie

Schaakhuis 1 is goed begonnen in de Hoofdklasse: in Zoetermeer werd met 6-2 gewonnen van Promotie, en dat terwijl we maar met zeven man waren. Hoe dat kon? Een prelude.

In al mijn schaakjaren heb ik het teamleiderschap altijd zorgvuldig vermeden: je bent veel minder op je eigen partij geconcentreerd en je bent het regelneefje dat opdraait voor andermans grillen. Blijkbaar moet zich een lot voltrekken, want dit seizoen mag ik het alsnog ondervinden. Het was bij deze eerste wedstrijd direct raak. Van ons basisteam zeiden Raymond en Mike af; gelukkig konden Maurice en Bilal invallen. Maar dan kwam Paul er op de dag zelf achter dat hij een ouderavond had; ook had hij de mails van de teamleider blijkbaar niet gelezen. Tja, met mensen die op zo’n manier communiceren valt weinig te beginnen. We mochten heel blij zijn dat Mike zijn afspraak in de avond verzette en alsnog, veertig minuten na aanvang, achter het bord plaatsnam. En dan nog waren we niet compleet, want Hans was de wedstrijd, ondanks dubbele mail en een reminder in persoonlijk gesprek, doodleuk vergeten. Ik zal maar even doodleuk ‘vergeten’ te vertellen wat ik daarvan vind.

Er werd ook nog geschaakt. De 0-1 achterstand werd gauw weggewerkt door Bilal, die de jongste en zwakste tegenstander trof. De jongen rokeerde niet met wit in een Grünfeld, waarop Bilal er in zijn actieve stijl hard doorheen ging. Vervolgens maakte ik een zwartremise tegen de jeugdleider van de HSB. Hij verraste mij met 1.f4, al is dat gezien mijn deplorabele openingskennis niet moeilijk. Via een omweg kwamen we in een aangenomen koningsgambiet waarin ik verzuimde het principiële g5 te spelen, waardoor wit zijn pion gewoon terugwon met een duidelijke plus. Maar mijn tegenstander zocht vervolgens te vroeg actie en ik deed geen gekke dingen meer, dus werd het punt gedeeld. Niet veel later won Mike. Zijn tegenstander, die een voorsprong van veertig minuten kreeg, speelde onbegrijpelijk passief in een soort oude Benoni. Uiteindelijk brak Mike door op de koningsvleugel. Dus 2,5-1,5 voor de go(e)den, met nog vier potten aan de gang.

Marco had een avontuurlijke dame in een Gründfeldlijntje, maar ergens in het vroege middenspel verdampte zijn witvoordeel. Na typisch manoeuvreren van loper tegen paard verloor Marco een pion, maar even later won hij die met een tactiekje weer terug. Het resterende toreneindspel was remise. Kort daarna opende Harold zijn seizoen met een zwartoverwinning. Via een aparte opening ontstond een middenspel met Franse trekken, maar met de loper buiten de keten. Beide spelers raakten in tijdnood en daarin veroorzaakte Harold zoveel chaos, dat wit de draad kwijtraakte. Wits koning stond op de tocht en Harold wist zijn stukken beslissend samen te laten werken.

Toen Harold zich eruit had geschwindeld, was duidelijk dat we matchpunten gingen pakken: Norbert stond al lange tijd gewonnen. Er werd weer het nodige beton gestort in de Londen, gevolgd door een prettig toreneindspel. Zwart verzuimde zich actief te verdedigen, waarna Norbert een en later twee pionnen voorsprong kreeg. Langzaam maar zeker haalde hij de vis op het droge. Het slotakkoord was voor Maurice. Hij kreeg in een Nimzo-Indisch een strategisch goede stelling. In tijdnood kreeg zijn tegenstander echter enkele goede kansen. Hij miste deze, zodat Maurice een eindspelletje van goed paard tegen slechte loper kon uittikken.

Zodoende werd de eindstand 6-2. Het zat ons mee, met enige pech had het evengoed 4-4 kunnen worden. Dit tekent onze eerste wedstrijd: we kunnen als (compleet) team nog groeien. Op 4 november zullen de Destroyers dit ondervinden!