SH1 Winst uit tegen Moira 4.5 3.5

De kop is eraf! Voor de eerste wedstrijd van het seizoen ’26-’27 mochten we meteen op pad naar Utrecht. Het zal niet de laatste lange rit worden, want met tegenstanders in Utrecht, Haarlem en De Bilt zitten we dit jaar een stuk verder van huis.

De reis begon al met de nodige obstakels: door wegversperringen rond de speellocatie kwamen we wat later binnen en begonnen we meteen met 10 minuten achterstand op de klok.

Gelukkig waren we op het bord over de gehele linie de sterkste (gemiddeld 100 ratingpunten meer). Alexander kreeg een jonge tegenstander tegenover zich die op zoek ging naar tactische complicaties. Alexander pareerde de dreigingen koeltjes en maakte het positioneel strak af. Zelf pakte ik op bord 1 een fijn openingsvoordeel. Dat gaf ik later weer weg, maar in een remise-eindspel deed mijn tegenstander gelukkig een geslaagde poging om de partij alsnog te verliezen. Marco kreeg een scherpe opening tegen, maar toen de kruitdampen optrokken bleef er weinig over voor zijn wit-tegenstander. Marco speelde de betere stelling daarna geroutineerd naar winst.

De andere partijen gingen voor zover ik heb kunnen zien redelijk gelijk op.

Zonder onze teamcaptain was het facilitair een wat karige bedoeling — geen training en geen eten — maar we de hebben de vuurdoop van dit seizoen zonder kleerscheuren doorstaan!

Schaakhuis 1 geen kampioen

Helaas heeft het eerste team niet de successen van het tweede kunnen volgen. In een spannende middag met veel strijd verloren we nipt van Voorschoten 2. Na afloop hebben we weer in ons vaste chinese restaurant gegeten en geanalyseerd met onze trainer Jop Delemarre.

Bij deze wil ik alle vaste teamspelers, maar ook alle invallers bedanken voor dit seizoen. Complimenten zijn er in elk geval voor Rachid (7 uit 9, TPR 2169), Derk (5.5 uit 7, TPR 2138), en Hans (4 uit 5, TPR 2267). Vermoedelijk gaan we afscheid nemen van Harold die in Spanje gaat wonen, terwijl we hier ook lekker eten, wijn en zon hebben. 🙂

Naschrift Derk Dekker op persoonlijke titel

De wedstrijd – en daarmee het kampioenschap! – werd door een zeer curieus moment beslist.

Onze last minute invaller op bord 1 – oudgediende Hans Then – speelde een goede partij met zwart tegen Cato de Zoeten. In de onderstaande stelling staat zwart iets beter, want wit moet het stuk teruggeven met Txf6 om erger te voorkomen.

De Zoeten vond echter een briljante, goed verborgen resource: Pf1!!

Het dubbele uitroepteken is voor de verrassingswaarde. Hans had niet in de gaten dat hij geflest was en stond daarna dus ineens verloren. Had hij (direct) gezien dat het een onreglementaire zet was, dan had hij ongetwijfeld gewonnen, want dan had Cato een andere paardzet moeten doen en na iedere mogelijke paardzet van wit volgt natuurlijk e3+ met winst van de toren en de partij. En dan waren we dus kampioen geworden en gepromoveerd! In plaats daarvan zijn we door het nipte verlies niet eens bij de beste nummers twee geëindigd. Het kan verkeren!

Hans kwam er echter zaterdagavond pas achter toen hij probeerde om zijn partij in te voeren. Niet dat het veel uitgemaakt had, want bij de huidige idiote regels* had het hem ook niet geholpen als hij er al een zet later achter was gekomen, ook dan was het al te laat geweest.

Voor de duidelijkheid: we nemen Cato niks kwalijk, niemand van ons twijfelt eraan dat Pf1!! geheel per ongeluk uit haar vingers geglipt is. Het had iedereen kunnen overkomen.

De partij Schrik – Geene had overigens ook nog pardoes in remise kunnen eindigen na wits onvoorzichtige b6? in deze stelling:

Want na 1. b6 g1D! 2. Txf4+ Kxf4 3. Pe2+ Ke5! staat de zwarte koning in het vierkant van de pion op b6 na 4. Pxg1 Kd6 en dus gaat de witte pion verloren.

Maar dit werd door beide spelers gemist en Rachid won dus.

Translate »